Miejsca o mocy potężnej, otoczone kultem i legendami, gdzie odbywały się misteria naszych przodków, gdzie stały pogańskie świątynie, rosły święte gaje, bądź wytrysło uzdrawiające źródło, są miejscami czci. Miejsca te pozwalają zostawić za sobą balast dnia codziennego, ból nie tylko fizyczny, udrękę i zniechęcenie. Opuszczamy te miejsca wzmocnieni na duszy i ciele, jakby odrodzeni i wyzwoleni z trosk i zwątpień. Prócz miejsc otoczonych w Polsce szczególnym kultem, takich jak Święty Krzyż, Wawel, Jasna Góra, Ślęża, Kalwaria Zebrzydowska, jest wiele innych, od wieków słynących cudami, uzdrowieniami, spełnieniem próśb. To są miejsca wybrane przez Boga i ludzi, gdzie każdemu jest dobrze, dokąd chętnie wracamy, gdzie aura niezwykle pozytywnie na nas wpływa. Dla nas, współczesnych, pozostały przestrzenią sakralną. Ludzki wysiłek tworzenia jest w dużym stopniu czynnikiem wzmacniającym wartość sakralną otoczenia. Z czasem wypełnia się modlitwami wiernych i pielgrzymów, ich pragnieniami i myślami, w jakimś stopniu stając się miejscem świętym czy, jak kto woli, energetycznym. Tym samym zwiększa się szczególna energia i sacrum tego miejsca. Wszędzie, gdzie pojawił się człowiek, rozwijał aktywność religijną. Wiara stanowi jeden z najbardziej powszechnych wyrazów duszy ludzkiej i jest fenomenem wszechstronnie związanym z życiem indywidualnym i społecznym. Chrześcijanie czcili początkowo miejsca związane z narodzeniem, życiem, śmiercią i zmartwychwstaniem Jezusa. Potem groby pierwszych apostołów i męczenników za wiarę. Istotną częścią kultu religijnego jest czczenie wizerunków świętych. Przy czym kult Matki Boskiej w Polsce jest niewspółmiernie intensywniejszy od hołdu składanego innym świętym. Pierwsze maryjne miejsca kultu budowano dla upamiętnienia objawień Matki Bożej. W miejscach tych działy się i dzieją cudowne wydarzenia uzdrowień, życiowe powroty na drogi proste i jasne. W chwilach szczególnie trudnych dla Polski zadzierzgała się w nich patriotyczna solidarność oraz duchowe odrodzenie narodu. Być może ma to i swoje wytłumaczenie. Polska borykała się z wieloma wojnami, była podbijana, zdobywana, grabiona, dzielona… a polska ludność nieraz zagubiona, zalękniona, źle traktowana. Poszukiwała zatem wsparcia, pomocy i takową otrzymała od Matki Bożej – wszak jest Ona matką nas wszystkich, a gdzie indziej jak nie w ramionach Matki można czuć się bezpiecznie? Wawelski święty kamień znany był już w okresie pogańskim. Jego moc ujawniała się w pełni, kiedy Wawel, jako ostoja patriotyzmu, pozwolił przetrwać trudne okresy najazdów, wojen i niewoli. Wawelski święty kamień podkreśla świętość tego miejsca. Być może to właśnie jest ów genius loci, kształtujący od lat kulturę chrześcijańską podwawelskiego grodu i nas, Polaków. Z Wawelu wychodzą silne strumienie energii w różnych kierunkach, m.in. przez Jasną Górę i katedrę gnieźnieńską. Poza Krakowem znajduje się w Polsce wiele czakramów mniejszych, jak w Bazylice Mariackiej w Gdańsku, w Kruszwicy... We Wrocławiu pod katedrą również znajduje się jakoby błękitny czakram świadomości, jedno z energetycznych centrów Ziemi.

komentarze